unsent letter for manong

ikaw ang # 1 enemy ko noon…laging masama ang loob ko sayo kc laging ikaw ang nasusunod, madalas ako ang napapalo ni nanay kc lumalaban daw ako sayo eh ikaw daw ang kuya kaya dapat hindi kita inaaway…pero ang hindi alam ni nanay ikaw ang nang aaway dahil hindi ko sinusunod ang utos mo…  pano nman wala ka ng ginawa kundi mg utos ng mg utos….tapos kapg hindi kita sinunod may batok pang kasama yun… wristling ang madalas na laro naten at madalas bugbog sarado ang abot ko syo kc tinotutuo mo yung bugbugan nten kaya iiyak nalang ako tapos ako pa ang papagalitan ni nanay…alam ko peyborit ka ni nanay kc ikaw ang panganay at ng iisang lalaki noon, eh ng iisang babae din nman ako ah, si tatay lng naman ang kakampi ko eh kaya lng lagi syang wla noon kc nasa malayo sya ng tratrabaho sa saudi.

apat na taon ang agwat ng edad nten kaya nung grumadweyt ka ng highschool ako nman eh gradweyt ng elementary…ang saya ko na noon kc hindi mo na ako binabatukan at hindi na rin ako pinapalo ni nanay kc cguro napapansin nyong ng-uumpisa na akong kumerengkeng mgdalaga…hindi na rin bumalik ng saudi si tatay noon kc hindi na sya pumasa ng medical nya at duon nten nalamang may sakit na pala sya sa puso.

kaya ngsikap nalang sila ni nanay na mgtinda para mayron tyong pangtustus sa pang araw- araw…and then naging tatlo na tayo kc ngrequest ako kela nanay na gusto kong maging ate kaya nman ginawa nila si bunso, at sampung taon ang agwat ng edad nmen ni bunso kaya nman ako ang taga pg alaga nya…na gaya rin nman ng ginawa mo noon sa aken, alam ko yun kc may piktyur pa nga tayo noon nung baby pa ako ikaw ang taga bantay ko habang nsa bukid sila nanay noong nsa probinsya pa tayo nkatira.

pero sa tuwing ngpapaalam ako kela nanay kapag may lakad ang barkada eh madalas hindi nila ako pinapayagan, pero kapag ikaw ok lng kahit out of town pa yun kc madalas kyong mg hiking ng mga barkada mo…at sumasama ang loob ko syo noon kc alam kong ikaw ang peyborit ni nanay kya ka nya laging pinapayagan.

nung grumadwyet ka ng college laking tuwa na nila nanay kc sa wakas may makakatulong na sila sa panggastos sa bahay at ang usapan pa nga noon eh ikaw ang mgpapaaral sa aken sa college ko…pero asa pa sila! kc naman mas madalas pa ang tambay ka kesa sa may trabaho ka…at meron ka pa nga trabaho noon di ba na parang doctor ka kc on call lng ang skedyul ng trabaho mo ang astig di ba!?.

hindi ka sintemyentong tao nangingilabot ka nga sa mga ka dramahan ko eh…pero nung ng debut ako kahit alam kong nababaduyan ka sa 18 roses dance na yan eh nakisali ka pa rin kahit na puro kantyaw ang inabot  mo sa mga katambay mo sa may kanto nten ok lng sayo…kc alam ko mahal mo ako.

nung grumadweyt ako ng college tsaka ka nman ngkaron na ng matibay na trabaho, nakasakay ka na ng barko…ako ang taga bili mo ng flowers pra sa jowa mo noon tuwing balentyms day kc nga nsa barko ka, at akalain mong two timer ka rin pala…hehehe mgkapatid nga tayo (pero noon yun behave na po ako ngayon) at isang sekretong malufeet nten yun sa dalawang jowa mo na naging friends ko pa nga noon.

pero narealized mong mas mahal mo yung pangalawa mo kaya nman sya ang pinakasalan mo…pero ang daya daya mo kc hindi mo man lng ako pina attend sa kasal mo umiiyak pa nga ako syo noon nakiki usap na sana kung pupwede sa susunod na taon na lng kc kakaalis ko nga lng ng pinas noon at bago pa lng ako sa trabaho ko d2 sa kuwait…pero masyado kayong atat ni ate kya hindi nyo na pinagkaabalahang antayin pa ako pra makaattend ng kasal nyo, pero ok lng yun kahit malungkot ako eh masaya na rin kc alam kong masaya ka noong araw na yun…kahit na alam mong ayaw sa kanya ni nanay kc hindi nya kasundo ang balae nya eh pumayag prin sila nanay na mgpakasal ka sa knya kc sabi nga ni tatay ke nanay “sa kanya masaya ang anak mo pabayaan mo na sila”.

minsan may mga panahon na gusto kong mgtampo sayo kc pakiramdam ko iniwan mo ako sa responsibilidad nten pra sa mga magulang nten at kay bunso, dahil sa may sarili ka ng pamilya hindi na 100% ang financial support mo pra kela nanay at tatay…pero inaalis ko kaagad sa isip at puso ko ang pakiramdam na yun kc ayokong matulad tyo sa ibang magkakapatid na ngkakaroon ng hindi magandang relasyon dahil lng sa pera…at ayokong magkaroon ng problema ang pamilya nten kahit na kung ano ano ang sinasabi nila (ng mga pinsan nten) tungkol kay ate hindi ko pinapansin yun kc wla nman akong naririnig na hindi maganda mula kela nanay na tungkol ky ate kya ok lng.

matagaltagal narin tyong hindi ngkikita dahil sa hindi ako nakakauwi sa aten at hindi rin nman tyo madalas ngkakausap kc ayaw mong mg cellfone at hindi mo rin nman ako tinatawagan d2 (kuripot)…  pero kung ipapahintulot ni LORD eh magkikita na ulit tyo sa susunod na buwan at sobrang ekseyted na ako sa araw na yun kc makokompleto tyo at kasama na ang pamilya mo.

hindi man kita nabibigyan ng regalo o kahit card sa tuwing bertdey mo eh pingpipray nman kita keBRO.( fafa Jesus) na sana lagi ka nyang gagabayan sa bawat byahe nyo… at  hindi ko man nasasabi sayo kapag sa tuwing  hindi ka ngkukuripot na tinatawagan mo ako eh alam ko na alam mong mahal na mahal kita.

kaya ngayon dahil sa special ang na araw ito para sayo eh isang nakaririmarim  bonggang bongga na pagbati ng……………………………………….

 

 

 

ang handog ko sa iyo….haylabyu kapatid!! and supeeerr miss na kita!

pangarap ko ang ibigin ka!?

Noon nung tayo’y mga bata pa, madalas tinatanaw kita mula sa malayo sa Tabing Ilog  kasama ng mga barkada mo. at ako Kay Tangal Kang Hinintay na sana man lang mapalingon ka’t mapansin mong naroon ako sa malayo at tinatanaw ka.

At humihiling na sana masabi mo sa akin na It Might Be You, dahil ako gustong- gusto kong sabihin sayo na Ikaw Ang Lahat Sa Akin. at ngbabakasakaling marinig mula sa labi mo na “masaya ako Now That I Have You” ..pero hindi dininig ng pagkakataon ang mga kahilingan kong yun.

Kaya lumayo ako para subukang makalimot, nakisalamuha sa mga taong hindi sanay maligo iba ang kultura at amoy camel pananampalataya.

pero ng minsang may isang kakilala akong nakasalubong sa daan sinabi nya sa aking nsa DUBAI ka daw, ang akala ko nalimutan na kita pero mali pala ako dahil e2 na naman ako umaasang baka sakaling this time I can be  Close to You…pero gaya ng dati umasa lng ako.

Ang sabi ng mga kaibigan ko tigilan na raw kita, dahil bakit ko raw ba pinag aaksayahan ng panahon ang isang taong hindi ko nman lubos na kilala, pero ang sabi ko sa kanila  Maging Sino Ka Man handa kitang tanggapin.

Noon humingi ako sa Diyos ng One More Chance na “sana ako nalang, ako na lang ulit”.. dahil alam ko sa sarili ko na para sayo lamang ang A Very Special Love kong ito…Nasaktan ako nung minsan sinabihan ako ng isang kaibigan na “maawa ka nga sa sarili mo, itigil mo na yan, mapapagod ka lang umasa, mapapagod ka lng mghintay, mapapagod ka lang umasang mamahalin ka rin nya”..pero ang sabi ko  ” kahit minsan hindi ko naramdamang nakakapagod syang mahalin”.

kaya lang siguro minsan talagang may mga bagay na hindi talaga para sayo kahit na anong gawin mo…masakit mang tanggapin pero may mga bagay parin akong dapat ipagpasalamat sa mga nangyari ito dahil You Changed My Life dahil natutunang kong maging matatag sa bawat sakit at pagsubok na naranasan ko at alam kong laging gabay ko si Bro.(fafa Jesus)…pero ganun pa man mahal parin kita … ang landi talaga!

sa mga may nais malaman kung sino SYA paki click lng po ito.

 

P.S.  revsiopao maraming salamat po ulit sa napakalaking tulong nyo!kabahagi ka ng post kong ito… (parang western union bilis padala) nyek korni!

akosiikay!

    Oo  ako si    , at sa medyo tinagal tagal na rin nman nitong blog ko (hmmm…mga 4 months?) eh mabibilang mo lang sa daliri ang mga post ko…kung itatanong mo sa akin kung bakit eh ang masasabi ko lng eh kasi inaabot ako ng katamaran ko,at kung minsan kung kelan nman wala ako sa harapan ng pyuter ko at may kung anong kaanik anikang ginagawa gaya ng pag upo sa trono inidoro o kaya nman habang iniimagine ang litson baboy, chicharong baboy, sinigang na baboy at ang adobong baboy eh tsaka nman merong mga bagay bagay akong naiisip na pedng isulat d2 sa blog kong ito….pero kapag nasa harapan na ako ng pyuter ko para nmang pang asar na tae na bigla nlang mawawala na parang bula na ang ginamit na pangbula eh dinikdik na dahon at bulaklak ng gumamela na ang ginamit na panglobo eh ang tangkay ng dahon ng papaya.

sa totoo lng hindi ako magaling  mgsulat ni kahit nung ng aaral pa ako eh hindi ako sumasali sa journalism chuchu ever eklavu na yan sa skul nmen at kahit sa literal na pangsusulat eh pangeet talaga handwriting ko sabi nga ni nanay parang kinahig daw ng manok…peyborite ko kc chicken eh!

oo aaminin ko madaldal ako pero hindi ako magaling mgkwento lalo na kapag pinasulat mo na sken…ewan ko ba hindi ko rin alam kung bakit eh… oh alam ko na sasabihin mo, eh bakit ko naisip isipang gumawa ng blog kung ganun nman pala?.. ang sagot ko jan wala lng gusto ko lng makiuso bakit ba?..hehehe! (insert si konsyensya) “hoy ikay aminin mo inggetera ka! inggetera ka!”… slight lang nman noh!…o sya cge na nga aaminin ko na, oo nakainggitan ko lng yung mga hauz ng mga blogger na napagpapasyalan ko at napagbabasahan ko ng mgakung ano anong  kwento ng buhay nila, na madalas eh ngpapakiliti ng tinggil  at ngpapasaya ng bawat araw ko.

at ang pinakamaganda sa lahat eh nakakapulutan mo ng aral at nakakapagbigay inpirasyon para gawin mong tama ang bawat bagay na nangyayari sa buhay mo….at may bonus pang kasama kasi ngkakaroron ka ng mga bagong kakilala at mga bagong kaibigan kahit na hindi ninyo kilala ng personal ang isa’t isa, bongga di ba!?

isa rin ako sa mga masusugid na blog hopper sa mundo ng blogosphere, paminsan minsang ng iiwan ng komento sa bawat bahay na nadadaanan ko at inaabangan ang bawat isasagot ng author sa aking komento kung ikinatuwa nya ba o ikinainisan ang komento ko.

at ng minsang meron akong nadaanan na isang banal na tahanan na napag iwanan ko ng bakas dahil sa kakaibang istilo nya ng pagsusulat ay aking ikinagulat at ikinaumapawan ng kasiyahan ng pagkaabalahan nyang itanong kay google kung meron daw ba itong kilalang babae na nagngangalang “akosiikay”? dahil sa hindi daw ako ng iwan ng address dun sa bahay kya naisipan nya na lang na mgtanong kay google…kaya nman nung ituro ni google yung bahay ko eh talaga nmang nag iwan pa sya ng kanyang footprint d2 sa aking bahay(hindi kasi ngpunas ng paa sa doormat bago pumasok) hehehe para itanong kung hindi nga ba sya nagkamali ng bahay na pinuntahan…at mabuti na lng eh tama si google sa pagturo ng bahay ko kc kung hindi eh baka makasuhan pa sya ng trespassing…toinks!

kaya nman syo REVSIOPAO isang bonggang bonggang pasasalamat mula sa kaibuturan ng aking atay, balunbalunan, apdo,baga, puso at ngbigay ka sa akin ng isang inspirasyon para pagsikapang maging makabuluhan ang tahanan kong ito…tenchu sooo much rev! 

post update 4 V day!

hindi ako ng post for balentyms chuchu eklavu ever!!…kc bitter busy  ako at wla akong kabalentyms ( asa ka pa ikay) kya mabuti png mag busy busyhan nlng ako d2 sa opisina…tsaka sabado kc natapat ang 14 kya may pasok ako sa trabaho at kaya wlang tym makipag  chukchakan date (cge ikay kumbinsihin mo sarili mong busy ka lang sa trabaho kahapon kya wla kng date).

kaya sa mga kaberks na walang date kahapon isang masigabong palakpakan na lng sa ating lahat dahil tapos na ang maligayang araw ng mga inlab…kampay!!!

waaaaaaaaaaaa…..!!!

naiinis ako!!!

sumasakit ang ulo ko!!!

gusto kong sumigaw!!!

gusto kong magmura!!!

pekpek na trabaho ito!!!!

 bwusit kang  HR manager!!!

bwusit….bwusit!!!